Log

Πιστωτική αρρυθμία

Η υπερβολική "πίστη" των τραπεζών στην ικανότητα των πελατών τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους έφερε σύμφωνα με τους ειδικούς την κρίση στο σύστημα. Στην πραγματικότητα οι τράπεζες κατέγραφαν τεράστια κέρδη πουλώντας ανεξέλεγκτα δάνεια. Οι πελάτες τους εξασφάλιζαν ζεστό χρήμα υπογράφοντας απίθανους όρους εξόφλησης.

Η αντιπολίτευση πρότεινε σήμερα την αναπροσαρμογή των όρων εξόφλησης των δανείων σε περιπτώσεις αδυναμίας αποπληρωμής. Αυτό που δε διευκρινίζεται στις ανακοινώσεις είναι ποιος θα πληρώσει το υπόλοιπο των χρεών. Και ποια δικαστήρια θα ασχοληθούν με τις χιλιάδες υποθέσεις και την τακτική παρακολούθηση τους που προβλέπεται από το σχέδιο νόμου; Νομίζω ότι η παραπάνω πρόταση θα είχε περισσότερο νόημα μετά την παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αναμόρφωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν είναι ποιες οι ευθύνες του πιστωτή και των πελατών του, οι εγγυήσεις που πρέπει να δίνονται για τη χορήγηση δανείων, οι δυνατότητα αναπροσαρμογής των όρων εξόφλησης, ποιες οι υποχρεώσεις των τραπεζών, ποιες μορφές ασφάλισης ρίσκου χρειάζονται;

θα δανειστώ ένα παράδειγμα από ένα πιο υγιές σύστημα για να δείξω την ανάγκη για ασφάλιση κινδύνου στο δανεισμό. Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες στην Καραϊβική εγκαθιστούν πλατφόρμες που κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια. Οι κυκλώνες που πλήττουν την περιοχή κάθε χρόνο βάζουν σε κίνδυνο αυτές τις τεράστιες επενδύσεις (τυπικά μερικών δισεκατομμυρίων δολαρίων). Για το λόγο αυτό οι επενδυτές τους (τράπεζες, ιδιώτες κλπ) απαιτούν ασφάλεια για τον κίνδυνο της επένδυσης. Αλλά και η ασφαλιστική εταιρία (που συνήθως δεν είναι μόνο μία αλλά) οφείλει να ασφαλιστεί η ίδια (η λεγόμενη re-insurance) για το ενδεχόμενο να μη μπορεί να αποπληρώσει η ίδια μια μεγάλη ζημιά από κυκλώνα. Στην αλυσίδα κανείς δε θέλει να υποτιμήσει τον κίνδυνο γιατί μπορεί με τον πρώτο κυκλώνα να βάλει λουκέτο.

Ας έρθουμε στο τραπεζικό σύστημα. Η τράπεζα δανείζει χρήματα στον πελάτη της. Τυπικά στην Ελλάδα ο καθένας μπορεί να δανειστεί όσο θέλει γιατί έχει ένα ακίνητο για να βάλει υποθήκη. Είναι ο μισθός του αρκετός για να το αποπληρώσει; Αδιάφορο για την τράπεζα αφού στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να του πάρει το σπίτι. Αυτή είναι η ασφάλεια της τράπεζας.

Σε ένα πιο υγιές σύστημα, ο πελάτης μπορεί να δανειστεί ανάλογα με τη δυνατότητά του να αποπληρώσει το δάνειο με βάση τα εισοδήματά του και όχι με βάση το ακίνητο στο οποίο κατοικεί (και το οποίο δε αντέχει να χάσει, σωστά;). Η τράπεζα υποχρεώνεται να ασφαλίζει τον κίνδυνο αδυναμίας πληρωμής των δόσεων από τους πελάτες της. Η ασφαλιστική εταιρία αυξάνει το κόστος ασφάλισης όταν η επισφάλεια αυξάνεται οπότε η ασύδοτη δανειοδότηση από τις τράπεζες γίνεται ασύμφορη λόγω υψηλού κόστους ασφάλισης του κινδύνου.

Αντίστοιχα λόγω της ασφάλειας που πρέπει να πληρώσει η τράπεζα, τα προϊόντα της (δάνεια) ακριβαίνουν όταν ο πελάτης ζητάει να δανειστεί χωρίς εχέγγυα. Και αυτό με τη σειρά του αποθαρρύνει τον ασύδοτο δανεισμό.

Ακόμη όμως κι αν δεν είναι αυτή μια λύση, είναι απαραίτητο να μπουν κανόνες στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Θα ήθελα να δω περισσότερο προοδευτικές λύσεις από την κα Κατσέλη.

Share

Browse More Articles

0 Comments

Post a Comment

Required sections are marked § . Please appreciate other people's views.

Personal Details
Comment

CERN Y03400, 1211 Geneve, Suisse